مطالب پزشکی در زمینه بروسلوز
از زمان شناسایی عامل بیماری بروسلوز توسط دیوید بروس در سال 1887 که اصطلاحا به عنوان تب مالت نامیده می‌شود از این بیماری به عنوان یکی از بیماری‌های مهم مشترک بین انسان و حیوان یاد می‌شود که علاوه بر هزینه‌های اقتصادی، بر کاهش نیروی کار و افراد فعال جامعه نیز تاثیرگذار است. باکتری گرم منفی بروسلوز سویه‌های متفاوتی دارد و مهم‌ترین سویه آن از نظر علم پزشکی که در انسان ایجاد بیماری می‌کند بروسلوز ملی تنسیس است. دیگر انواع بیماری زای این باکتری عبارتند از: بروسلا سوئیس (عامل بروسلوز خوکی) و آبورتوس (بروسلوز گاوی).
طبق تحقیقات پزشکی حیوانات وحشی و اهلی به عنوان مخزن بیماری محسوب می‌شوند. در زمینه انتقال بیماری، بیماری از انسان به انسان بسیار نادر می‌باشد اما تماس جنسی، شیردهی و پیوند عضو از جمله روش‌های انتقال از انسان به انسان هستند.
روش‌های انتقال از حیوان به انسان عبارتند از: مصرف لبنیات آلوده، مصرف گوشت نپخته آلوده به عامل بیماری، افرادی که مشاغلی در رابطه با حیوانات دارند همچون کارکنان مزارع، دامپزشک‌ها و کارکنان آزمایشگاه‌های دامپزشکی نیز از طریق تماس مستقیم با حیوان آلوده، یا استنشاق می‌توانند بیمار شوند.
در این مقاله به روش‌های کنترل بروسلوز در علم پزشکی، راه‌های ابتلا به بروسلوز، تشخیص بروسلوز و علائم و نشانه‌ها خواهیم پرداخت. اگر خودتان نیز بخواهید در این زمینه با کاهش هزینه تولید محتوا انجام دهید، پیشنهاد ما انتخاب سایت رایا مارکتینگ می‌باشد.
روش‌های کنترل بروسلوز در علم پزشکی
همانطور که مطرح شد مهم‌ترین روش انتقال بیماری، از حیوان به انسان می‌باشد. پس باید برنامه‌های کنترل بیماری روی این بخش متمرکز شوند. بی شک یکی از موثرترین روش‌های کنترل این بیماری، همچون سایر بیماری‌های عفونی، آموزش جامعه می‌باشد.
علی رغم پیشرفت‌های حاصله در زمینه واکسیناسیون (Vaccination)، تا به امروز هیچ واکسن موثری برای ایمن سازی انسان مورد تایید سازمان بهداشت جهانی قرار نگرفته است و واکسن‌های موجود، عوارض جانبی بالا و ایمنی سازی اندک دارند. لذا تحقیقات پزشکی در این رابطه کماکان ادامه دارد. در حال حاضر موثرترین روش‌های پیشگیری بر رعایت اصول بهداشتی و نکات ایمنی متمرکز هستند. مواردی چون، عدم مصرف لبنیات غیرپاستوریزه، جوشاندن شیر با دمای مناسب و به مدت زمان مناسب، رعایت نکات موثر برای پخت مناسب گوشت، از جمله ساده‌ترین و در عین حال مفیدترین روش‌ها می‌باشند.
استفاده از تسهیلات تهویه‌ای و شستشوی مناسب برای مراکزی که در تماس با حیوانات می‌باشند و آموزش نکات ساده بهداشتی در زمینه شستشوی مناسب دست‌ها و تامین مایعات بهداشتی موثر و مناسب در چنین مراکزی ضروری است. کارکنان چنین مراکزی باید لباس‌های جدا برای کار داشته باشند و خصوصا کفش‌های خود را هنگام خروج از محل کار تعویض کنند چرا که کفش‌ها به راحتی می‌توانند آلودگی را منتقل نمایند. در زمینه ایمن سازی حیوانات استفاده از واکسن RB51 و S19 بروسلا آبورتوس و REV-1 بروسلا ملی تنسیس می‌توانند نقش موثری در کنترل بیماری داشته باشند.
روش‌هایی چون کنترل مکرر و منظم دام‌ها، خصوصا در مناطق کوچ نشین، مراقبت خاص در فصول جفت گیری، اعمال روش‌های قرنطینه سازی و محدودسازی در صورت بروز موارد مشکوک به بیماری نیز از دیگر موارد موثر در زمینه کنترل این بیماری به حساب می‌آیند.
راه‌های ابتلا به بروسلوز
بروسلوز (Brucellosis) توسط باکتری عفونی بروسلا ایجاد می‌شود. بیشتر موارد ناشی از قرار گرفتن در معرض حیوانات آلوده یا محصولات حیوانی آلوده است. انسان می‌تواند با خوردن یا نوشیدن غذا یا مایعات آلوده به بروسلا، تنفس (استنشاق) باکتری یا از طریق تماس مستقیم از طریق زخم باز به این بیماری مبتلا شود. بیشتر موارد از خوردن محصولات غذایی آلوده به ویژه شیر، پنیر یا گوشت خام پاستوریزه نادرست رخ می‌دهد. حیوانات ممکن است بدون هیچ علامتی این باکتری را حمل کنند که منجر به آلودگی محصولات غذایی حیوانی مانند گوشت یا لبنیات می‌شود. بروسلا بیشتر در میان گاو، گوسفند، بز، شتر، گوزن و خوک یافت می‌شود.
استنشاق بروسلا یا تماس مستقیم از طریق زخم باز یک خطر شغلی است که برای کارگران کشتارگاه، دامپزشکان، کشاورزان و دیگرانی که ممکن است با حیوانات آلوده در تماس باشند، مرتبط است. شکارچیان ممکن است در معرض خطر ابتلا به بروسلوز باشند زیرا ممکن است با حیوانات آلوده در تماس باشند.
شش گونه شناخته شده بروسلا وجود دارد، اگرچه تنها چهار گونه از این گونه‌ها باعث بروز بروسلوز در انسان می‌شوند. چهار گونه بروسلا عبارتند از: بروسلا آبورتوس که توسط گاو حمل می‌شود. Brucella suis که توسط گراز حمل می‌شود. بروسلا ملیتنسیس که توسط گوسفند و بز منتقل می‌شود. و بروسلا کانیس که توسط سگ‌ها حمل می‌شود. بروسلا ملیتنسیس ارگانیسمی است که اغلب انسان را مبتلا می‌کند و باعث شدیدترین شکل بیماری می‌شود. مهم است که مردم فقط شیر پاستوریزه بنوشند تا از خطر انتقال از گاو و بز جلوگیری کنند.
تشخیص بروسلوز
تشخیص بروسلوز بر اساس ارزیابی بالینی کامل، شرح حال دقیق بیمار و آزمایش های خاصی به نام کشت انجام می‌شود که می‌تواند وجود باکتری بروسلا را در خون، مغز استخوان یا بافت اندام‌های آسیب دیده تشخیص دهد. کشت خون، مغز استخوان، مایع مغزی نخاعی (در صورت وجود مننژیت)، یا بافت هر سیستم عضوی درگیر ممکن است برای شناسایی وجود باکتری بروسلا انجام شود.
سیستم ایمنی بدن ممکن است پادتن‌هایی علیه این باکتری ایجاد کند. ممکن است آزمایشاتی برای تشخیص وجود این آنتی بادی‌ها در بدن انجام شود. متداول‌ترین آزمایش انجام شده تست آگلوتیناسیون سرم (SAT) نام دارد. برخی از آزمایشات اشعه ایکس مانند اسکن توموگرافی کامپیوتری(CT) یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) ممکن است برای تشخیص تغییرات اسکلتی که گاهی اوقات با تب مالت همراه است، استفاده شود.
بروسلوز یک عفونت سیستمیک است که در آن باکتری ابتدا در غدد لنفاوی منطقه‌ای قرار می‌گیرد و سپس از طریق مسیر هماتوژن به بافت‌های غنی از ماکروفاژها منتشر می‌شود و در آنجا سبک زندگی درون سلولی را اتخاذ می‌کند. در مراحل اولیه بیماری، بیماران بروسلمی مداوم را تجربه می‌کنند که تشخیص کشت بیماری را تسهیل می‌کند. با پیشرفت عفونت، باکتریمی کاهش می‌یابد و بهبود ارگانیسم را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌کند.
با این حال، طبق مطالب پزشکی ارگانیسم‌های بروسلا ممکن است به طور متناوب در جریان خون ظاهر شوند، و جداسازی آنها با افزایش خطر عود همراه است، احتمالاً به این دلیل که یک باکتریمی قابل اثبات دلالت بر بار باکتریایی بالایی دارد. حتی در عفونت‌های موضعی، پاتوژنز (Pathogenesis) بروسلوز در میزبان انسان همیشه مستلزم یک فاز باکتریمی است و بنابراین، کشت خون ممکن است ابزار مناسبی برای ایجاد تشخیص باشد، اگرچه حساسیت آنها در سری‌های مختلف بسیار متفاوت است (بین 10 تا 90 درصد).
علائم و نشانه‌ها
علائم بروسلوز در بین افراد مبتلا بسیار متفاوت است. برخی از افراد ممکن است علائم ظاهری نداشته باشند (بدون علامت). برخی دیگر می‌توانند عوارض جدی ایجاد کنند که بر سیستم‌های مختلف اندام تأثیر می‌گذارد. دوره کمون ممکن است از 1-3 هفته تا چند ماه متغیر باشد. مواردی که در آن افراد شروع ناگهانی علائم را تجربه می‌کنند ممکن است بروسلوز حاد نامیده شود. مواردی که افراد مبتلا علائم مشابهی را در طی چند هفته ایجاد می‌کنند، ممکن است به عنوان بروسلوز تحت حاد نامیده شود. زمانی که عفونت با بروسلوز بیش از یک سال طول بکشد، ممکن است به آن بروسلوز مزمن گفته شود.
تقریباً 50 درصد از افراد مبتلا به بروسلوز شروع ناگهانی علائم (بیماری حاد) را در یک دوره یک تا دو روزه تجربه می‌کنند. در برخی موارد، علائم در طی چند هفته ایجاد می‌شود (بیماری تحت حاد). علائم اولیه بروسلوز غیراختصاصی است و شبیه علائم بیماری شبه آنفولانزا است. چنین علائمی ممکن است شامل تب، لرز، ضعف و خستگی عمومی، سردرد، درد عضلانی، کاهش اشتها، کاهش وزن، تعریق شبانه، درد مفاصل و التهاب (آرتریت)، کمردرد، یبوست و یا سرفه خشک. در برخی موارد، تب مالت با دوره‌های مکرر تب مشخص می‌شود که برای بیش از یک سال عود می‌کنند و خاموش می‌شوند.
علائم اضافی که ممکن است در افراد مبتلا به بروسلوز رخ دهد شامل تورم غدد لنفاوی (لنفادنوپاتی) ویا بزرگ شدن طحال (سپلنومگالی) است. بزرگ شدن کبد (هپاتومگالی) کمتر اتفاق می‌افتد. هنگامی که بروسلوز فقط یک ناحیه خاص از بدن را درگیر می‌کند، ممکن است به آن بروسلوز موضعی گفته شود. بروسلوز موضعی باعث التهاب اندام‌های آسیب دیده از جمله استخوان‌ها، پوست، کبد، دستگاه تناسلی و دستگاه گوارش، سیستم عصبی مرکزی و قلب می‌شود.
یکی از شایع‌ترین محل‌های عفونت موضعی قسمت پایین کمر است که باعث التهاب و درد مهره‌های کمری می‌شود. در موارد نادر بروسلوز ممکن است باعث ضایعات پوستی مختلف از جمله زخم و بثورات پوستی شود. آبسه ممکن است بر روی کبد تأثیر بگذارد و در نتیجه زردی ایجاد شود.
در برخی موارد، بروسلوز ممکن است سیستم عصبی مرکزی را تحت تأثیر قرار دهد (نوروبروسلوز). علائم نوروبروسلوز شامل التهاب غشاء اطراف مغز و نخاع و التهاب مغز است. علائم کمتر شایع ممکن است شامل افزایش فشار داخل جمجمه (فشار خون داخل جمجمه) باشد. نشت مایع مغزی نخاعی به دیسک بینایی چشم ممکن است باعث تورم دیسک شود که به طور بالقوه منجر به از دست دادن تدریجی وضوح بینایی می‌شود. آسیب به عصب بینایی که به طور بالقوه منجر به از دست دادن بینایی می‌شود.
به شما پیشنهاد می‌کنیم مقاله "تولید محتوا برای پزشکی" را نیز مطالعه کنید تا در این زمینه دید قوی و کاملی به‌دست آورید.
یکی دیگر از عوارض بالقوه جدی بروسلوز، التهاب حاد پوشش داخلی قلب (اندوکاردیت) است که ممکن است در موارد نادری رخ دهد. علاوه بر این، بروسلوز ممکن است باعث التهاب اعصاب (نوریت) در قسمت‌های مختلف بدن و همچنین مشکلات بینایی و اختلال در عملکرد کلیه شود. مشکلات لخته شدن و سایر ناهنجاری‌های خون مانند سطوح پایین گلبول‌های قرمز در گردش نیز ممکن است رخ دهد.
نتیجه گیری
بروسلوز یک بیماری عفونی است که دام‌ها را درگیر می‌کند و ممکن است به انسان نیز منتقل شود. این اختلال توسط یکی از چهار گونه مختلف باکتری که متعلق به جنس بروسلا هستند ایجاد می‌شود. علائم اولیه عفونت ممکن است غیر اختصاصی از جمله تب، درد عضلانی، سردرد، از دست دادن اشتها، تعریق زیاد و ضعف جسمانی باشد. در برخی موارد، علائم به طور ناگهانی (حاد) رخ می‌دهد، در حالی که در برخی دیگر، علائم ممکن است در طی چند ماه ایجاد شوند. اگر بروسلوز درمان نشود، پس از شروع درمان مناسب، ممکن است بیماری ماه‌ها طول بکشد تا برطرف شود.
بروسلوز ممکن است محدود به ناحیه خاصی از بدن باشد (محلی) یا دارای عوارض جدی و گسترده باشد که بر سیستم‌های مختلف اندام بدن از جمله سیستم عصبی مرکزی تأثیر می‌گذارد. اگر افراد فقط شیر گاو و بز پاستوریزه مصرف کنند، می‌توان از بروسلوز پیشگیری کرد. پاستوریزاسیون باکتری‌های عامل بیماری را از بین می‌برد. با این حال، کشاورزان و افرادی که در معرض گوشت قصابی قرار دارند نیز ممکن است تحت تأثیر بروسلوز قرار گیرند.
در صورتی‌که قصد داشته‌باشید در زمینه پزشکی تولید محتوا انجام دهید، به شما پیشنهاد می‌کنیم سایت رایا مارکتینگ را انتخاب کنید زیرا با داشتن نویسندگان متخصص، سفارش شما را با بالاترین کیفیت و در کوتاه‌ترین زمان ممکن تحویل خواهند داد.