فلج بل چیست؟
فلج بل نوعی فلج موقت صورت است که در اثر آسیب به اعصاب صورت ایجاد می‌شود. عصب صورت که به آن عصب هفتم جمجمه نیز گفته می‌شود از طریق یک کانال باریک و استخوانی (به نام کانال فالوپی) در جمجمه، زیر گوش، به عضلات هر طرف صورت حرکت می‌کند. در طول این سفر، عصب در این پوسته استخوانی محصور می‌شود. با هم به بررسی این مورد در علوم پزشکی خواهیم پرداخت.
هر عصب صورت، ماهیچه‌های یک طرف صورت را هدایت می‌کند، از جمله اعصابی که باعث کنترل باز و بسته شدن چشم و بیان حالات صورت مانند لبخند زدن و اخم کردن می‌شوند. علاوه بر این، عصب صورت تحریکات عصبی را به غدد یا غشای اشکی، غدد بزاقی و عضلات استخوان کوچک در وسط گوش به نام استاپ‌ها منتقل می‌کند. همچنین عصب صورت احساسات چشایی را از زبان منتقل می‌کند.
هنگامی که فلج بل اتفاق می‌افتد، عملکرد عصب صورت مختل می‌شود و باعث ایجاد وقفه در پیام‌هایی می‌شود که مغز به عضلات صورت می‌فرستد. این وقفه باعث ضعف یا فلج صورت می‌شود.
در این مقاله نشانه‌های فلج بل در علوم پزشکی چیست؟، علل ابتلا به فلج بل، تشخیص و درمان آن را بررسی می‌کنیم پس اگر می‌خواهید در این زمینه اطلاعاتی به‌دست آورید، تا آخر این مقاله با ما همراه باشید. اگر خودتان نیز بخواهید در این زمینه با کاهش هزینه تولید محتوا انجام دهید، پیشنهاد ما انتخاب سایت رایا مارکتینگ می‌باشد.
نشانه‌های فلج بل در علوم پزشکی چیست؟
از آنجا که عصب صورت عملکردهای بسیاری دارد و بسیار پیچیده است، آسیب دیدن عصب یا اختلال در عملکرد آن می‌تواند مشکلات زیادی به دنبال داشته باشد. علائم فلج بل می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد و شدت آن از ضعف خفیف تا فلج کامل متغیر باشد. این علائم ممکن است شامل کشیدگی، ضعف یا فلج در یک یا به ندرت در هر دو طرف صورت باشد. علائم دیگر ممکن است شامل افتادگی پلک و گوشه دهان، سرازیرشدن آب دهان یا چشم و یا خشکی هر دو، اختلال در چشایی و ریزش اشک بیش از حد در یک چشم باشد. اغلب این علائم، که معمولاً به طور ناگهانی شروع می‌شوند و در طی 48 ساعت به اوج خود می‌رسند، منجر به تغییر شکل قابل توجه صورت می‌شوند.
علائم دیگر ممکن است شامل درد یا ناراحتی اطراف فک و پشت گوش، زنگ زدن در یک یا هر دو گوش، سردرد، از بین رفتن چشایی، حساسیت به صدا در طرف آسیب دیده، اختلال در گفتار، سرگیجه و مشکل در خوردن یا نوشیدن باشد.
فلج بل به پاس تلاش‌های چارلز بل در علوم پزشکی، جراح اسکاتلندی قرن نوزدهم نام گذاری شده‌است که عصب صورت و ارتباط آن با بیماری را توصیف نمود. این اختلال که مربوط به سکته مغزی (Stroke) نیست، شایع‌ترین علت فلج صورت است. به طور کلی فلج بل فقط بر روی یکی از اعصاب زوج صورت و یک طرف صورت تأثیر می‌گذارد، با این وجود در موارد نادر می‌تواند هر دو طرف را تحت تأثیر قرار دهد.
علل ابتلا به فلج بل
فلج بل یک دوره غیرقابل توضیح از ضعف یا فلج عضلات صورت می‌باشد. به طور ناگهانی شروع می‌شود و طی 48 ساعت بدتر می‌شود. این عارضه در اثر آسیب به عصب صورت (عصب 7 جمجمه‌ای) ایجاد می‌شود. درد و ناراحتی معمولا در یک طرف صورت یا سر ایجاد می‌شود. فلج بل می‌تواند سبب ابتلای هر فردی در هر سنی شود. اغلب در زنان باردار و افرادی که دیابت، آنفولانزا، سرماخوردگی یا سایر بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی دارند، رخ می‌دهد. فلج بل مردان و زنان را به یک اندازه تحت تأثیر قرار می‌دهد.
فلج بل دائمی در نظر گرفته نمی‌شود، اما در موارد نادری از بین نمی‌رود. در حال حاضر، هیچ درمانی شناخته شده برای فلج بل وجود ندارد. با این حال، بهبودی معمولاً 2 هفته تا 6 ماه از شروع علائم شروع می‌شود. اکثر افراد مبتلا به فلج بل قدرت و حالت چهره را به طور کامل بازیابی می‌کنند.
تصور می‌شود که فلج بل زمانی رخ می‌دهد که اعصاب صورت فشرده یا ملتهب شوند. بخشی از عصب در داخل یک کانال استخوانی محصور شده‌است و بنابراین در هنگام متورم شدن در معرض خطر فشرده شدن است. تصور می‌شود که تورم در نتیجه عفونت ویروسی عصب صورت رخ می‌دهد. ویروس هرپس سیمپلکس که باعث تبخال می‌شود یکی از ویروس‌هایی است که تصور می‌شود مسئول این بیماری باشد. سایر عوامل مرتبط با ایجاد فلج عصب صورت عبارتند از عفونت گوش، تومورها، آسیب مغزی و چندین ویروس دیگر از جمله ویروس‌هایی که باعث آبله مرغان و زونا، بیماری پا و دهان و تب غددی می‌شوند. فلج بل ارتباطی با فلج مغزی ندارد.
به شما پیشنهاد می‌کنیم مقاله "تولید محتوا برای علوم پزشکی" را نیز مطالعه کنید تا در این زمینه دید قوی و کاملی به‌دست آورید.
تشخیص
سکته مغزی معمولاً باعث ضعف فقط در قسمت پایینی یک طرف صورت می‌شود نه در کل طرف صورت. افرادی که سکته کرده‌اند می‌توانند چشم‌ها را محکم ببندند و ابرو را چروک کنند. همچنین، سکته مغزی معمولاً باعث ضعف بازو و/یا پا می‌شود. پزشکان معمولاً می‌توانند فلج بل را از سایر اختلالات کمتر شایع که باعث فلج عصب صورت می‌شوند (مانند تومورها، بیماری لایم، سایر عفونتها، سارکوئیدوز (Sarcoidosis)، دیابت و شکستگی جمجمه) تشخیص دهند. این اختلالات دیگر معمولاً علائم مختلفی ایجاد می‌کنند و در بسیاری از آنها علائم کندتر ایجاد می‌شوند. بنابراین، اگر پزشکان مطمئن نباشند که فلج بل علت است یا اگر علائم به تدریج ایجاد شود، آزمایش‌هایی انجام می‌شود.
فلج بل یک بیماری تهدید کننده زندگی نیست، اما می‌تواند علائمی مشابه سایر علل جدی‌تر فلج صورت، مانند سکته مغزی یا تومور ایجاد کند. به همین دلیل، قبل از تشخیص قطعی فلج بل، باید سایر علل احتمالی علائم را حذف کرد. به منظور تأیید تشخیص، پزشک ممکن است اقدامات زیر را انجام دهد:
• سابقه پزشکی کامل، از جمله هر گونه بیماری اخیر یا عفونت ویروسی
• بحث در مورد علائم فعلی
• یک ارزیابی فیزیکی و عصبی کامل به عنوان مثال: احساس در صورت، قدرت عضلات صورت
برای کمک بیشتر به تشخیص پزشکی و رد سایر شرایط، پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:
• آزمایشات خون
• تست‌های شنوایی
• تست‌های تعادل
• تست چشایی و ترشح بزاق
• آزمایش اشک (برای اندازه گیری توانایی چشم برای تولید اشک)
• توموگرافی کامپیوتری (CT) یا تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
• آزمایشات الکتریکی (الکترومیوگرافی) برای اندازه گیری عملکرد عصب
درمان
هنگامی که فلج صورت جزئی باشد، اکثر افراد چه تحت درمان قرار گیرند و چه نشوند، طی چند ماه به طور کامل بهبود می‌یابند. هنگامی که فلج کامل باشد، نتیجه متفاوت است. آزمایشات (مطالعات هدایت عصبی و الکترومیوگرافی) را می‌توان برای کمک به پیش بینی احتمال بهبودی انجام داد. برخی افراد به طور کامل بهبود نمی‌یابند. ماهیچه‌های صورت ممکن است ضعیف بمانند و باعث افتادگی صورت شوند.
در حالی که هیچ درمان خاصی برای فلج بل وجود ندارد، درمان بر بهبود عملکرد عصب صورت، به حداقل رساندن آسیب عصبی و محافظت از چشم آسیب دیده متمرکز است. درمان مورد استفاده به علت ظاهری و شدت بیماری بستگی دارد. داروهای کورتیکواستروئیدی اغلب برای کمک به کاهش التهاب در عصب تجویز می‌شود. این‌ها زمانی موثرتر هستند که در اوایل دوره بیماری داده شوند. برخی تحقیقات پزشکی نشان داده‌است که داروهای ضد ویروسی یا ترکیبی از کورتیکواستروئید و داروی ضد ویروسی نیز ممکن است به تسریع بهبودی کمک کند.
برای جلوگیری از آسیب به قرنیه (پوشش چشم) از چشم باید محافظت شود و مرطوب بماند. این معمولاً شامل استفاده از اشک مصنوعی برای روان کردن چشم است. بستن چشم در طول شب نیز ممکن است پیشنهاد شود. ممکن است در موارد شدید و طولانی مدت، جراحی برای از بین بردن فشرده سازی عصب صورت در نظر گرفته شود. با این حال، این نوع جراحی به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد زیرا خطر بالایی برای آسیب عصبی دارد. گاهی اوقات ممکن است برای اصلاح مشکلات پایدار عصب صورت نیاز به جراحی زیبایی باشد.
در بیش از 90٪ موارد، بهبودی کامل طی 6 تا 12 هفته پس از اولین ظاهر شدن علائم حاصل می‌شود. در درصد کمی از موارد علائم ممکن است هرگز به طور کامل ناپدید نشوند و درجاتی از فلج صورت به طور دائم باقی بماند. افراد بالای 60 سال احتمال کمتری برای بهبودی کامل دارند و خطر فلج دائمی بیشتری دارند.
سخن آخر
فلج بل یک دوره غیرقابل توضیح از ضعف یا فلج عضلات صورت می‌باشد که معمولاً خود به خود برطرف می‌گردد و هیچ عارضه‌ای ایجاد نمی‌کند. علت فلج بل ناشناخته است، اما تصور می‌شود که ناشی از التهابی است که بر سیستم ایمنی بدن تأثیر می‌گذارد. این بیماری با شرایط دیگری مانند دیابت همراه است. علائم ضعف یا فلج صورت در چند روز اول بدتر می‌شود و در حدود 2 هفته شروع به بهبود می‌کند. ممکن است 3 تا 6 ماه طول بکشد تا به طور کامل برطرف شود. دارو و مراقبت از چشم در درمان فلج بل مهم است.
در صورتی‌که قصد داشته‌باشید در زمینه پزشکی تولید محتوا انجام دهید، به شما پیشنهاد می‌کنیم سایت رایا مارکتینگ را انتخاب کنید زیرا با داشتن نویسندگان متخصص، سفارش شما را با بالاترین کیفیت و در کوتاه‌ترین زمان ممکن تحویل خواهند داد.