تولید محتوا برای مطالب پزشکی

مطالب پزشکی در زمینه لوزه سوم

در این مقاله به بررسی کامل مطالب پزشکی منتشر شده درباره‌ی لوزه سوم و جراحی آن می‌پردازیم‌. جراحی لوزه سوم (Adenoidectomy)، یکی از شایع‌ترین عمل‌های جراحی‌ در بین کودکان به شمار می‌رود. گاهی لوزه سوم برای کودکان مشکلاتی از قبیل سختی در تنفس و عفونت ایجاد می‌کند، که درمان این مشکلات به برداشتن لوزه سوم فرد ختم می‌شود.

در این مقاله به مطالب پزشکی در زمینه لوزه سوم خواهیم پرداخت پس اگر می‌خواهید در این زمینه اطلاعاتی به‌دست آورید با ما همراه باشید. اگر خودتان نیز بخواهید در این زمینه با کاهش هزینه تولید محتوا انجام دهید، پیشنهاد ما انتخاب سایت رایا مارکتینگ می‌باشد.

مطالب پزشکی بیان شده درباره لوزه سوم که باید بدانید

لوزه سوم، از ساختار طبیعی بدن و مشترک در میان کودکان بشمار می‌آید و در مسیر اتصال بینی و حلق، پشت بینی قرار گرفته است. این ساختار به همراه دو لوزه دیگر در حلق، اولین خط دفاعی بدن (Lines of Defense) برای مبارزه با بروز عفونت است. ‌التهاب یا بزرگ‌شدن بیش از حد لوزه سوم می‌تواند برای بسیاری از کودکان مخصوصا کودکان یک سال به بالا مشکل‌ساز باشد. التهاب و رشد ناگهانی لوزه دلایل متفاوتی دارد، اما اغلب ناشی از عفونت‌های ویروسی بوده که با افزایش دمای بدن و درد گوش همراه است. خوب است بدانید که لوزه‌ها در حلق نقش دفاعی برای بدن کودک ایفا می‌کنند و تنها هنگامی جراحی لوزه سوم مجاز است که صلاحدید پزشک را به همراه داشته باشد.

البته طبق مطالب پزشکی منتشر شده، کودکانی که جراحی لوزه سوم انجام داده‌اند، بیشتر از دیگر کودکان بیمار نمی‌شوند. لوزه سوم به طور تقریبی تا سن شش سالگی به فعالیت خود ادامه داده و پس از آن شروع به کوچک‌تر شدن می‌کند، تا جایی که در سنین بزرگسالی کاملا ناپدید می‌شود.

مشکلات التهابی یا بزرگ شدن لوزه سوم و درمان آن

• خشکی گلو

• آبریزش بینی

• احساس درد در دهان

• احساس درد در گوش

• سختی در تنفس

• گرفتگی بینی

• تنفس از راه دهان

• تو دماغی شدن صدا

• سختی در به خواب رفتن

• از خواب پریدن مکرر

• خر‌و‌پف کردن

التهاب لوزه سوم معمولا ابتدا با مصرف آنتی‌بیوتیک‌ به دستور پزشک درمان می‌شود. اما در صورتی که آنتی‌بیوتیک‌ موثر واقع نشود و کودک شما دچار عفونت‌های مکرر گوش، حلق و سینوس‌ها شود یا احیاناً در نفس‌کشیدن مشکلاتی داشته باشد، جراحی لوزه سوم و برداشتن آن ضروری به نظر می‌رسد‌. در مواردی نیز اگر کودک به طور هم‌زمان دچار عفونت سقف دهان و لوزه سوم شود پزشک، جراحی لوزه سوم را تجویز می‌کند.

نکاتی قبل از جراحی لوزه سوم

پیش از جراحی لوزه سوم، فرزندتان باید توسط پزشک معاینه ورزشی شده و سلامت جسمی او کاملا تایید شود. این معاینه می‌تواند تا ٣٠ روز قبل از جراحی صورت بگیرد، ولی بهتر است به روز جراحی بسیار نزدیک باشد. همچنین تا ٣ روز قبل از عمل، از دادن هرگونه داروی تب‌بر و ایبوپروفن به کودک خودداری کنید.

به شما پیشنهاد می‌کنیم مقاله "تولید محتوا برای مطالب پزشکی" را نیز مطالعه کنید تا در این زمینه دید قوی و کاملی به‌دست آورید.

انجام جراحی لوزه سوم و عوارض آن

در مطالب پزشکی معتبر منتشر شده توسط پزشکان، مراحل انجام جراحی بازگو شده است. برای جراحی لوزه سوم لازم است که به جراح گوش و حلق و بینی مراجعه کنید. در بیشتر اوقات، این عمل در بیمارستان‌ها انجام شده و در بیهوشی کامل کودک صورت می‌گیرد. پس لازم نیست نگران ترسیدن یا درد کشیدن فرزندتان در حین عمل باشید. معمولا جراحی حدود ٢٠ الی ٣٠ دقیقه به طول می‌انجامد. برخلاف آن‌چه که در جراحی لوزه‌های اول و دوم اتفاق می‌افتد، لوزه سوم را به‌طور کامل نمی‌توان خارج کرد و ممکن است بخش بسیار کوچکی از آن باقی بماند.

جراحی لوزه سوم از راه دهان و بدون هیچ‌گونه برشی انجام می‌شود که به این معنا است که شما اثری از جراحی مشاهده نخواهید کرد. بعد از عمل، کودکان اغلب پس از گذشت ۴۵ الی ١ ساعت به شرایط هوشیاری بازمی‌گردند. با این حال ضروری است که کودک تا ساعاتی بعد از عمل تحت مراقبت‌های پزشکی قرار بگیرد، به این منظور که شرایط جسمانی او پس از عمل پیوسته معاینه گردد. بیشتر افراد پس از گذشت مدت کوتاهی از جراحی، می‌توانند از بیمارستان مرخص شده و به خانه بروند.

بلافاصله بعد از عمل تا ۴٨ ساعت، احتمال دارد کودک اسهال و استفراغ ناشی از مواد بیهوشی را تجربه کند که بسیار شایع است. جدای از این‌ها، عوارض دیگری وجود دارند که ممکن است بعد از یک یا چند هفته خود را نشان دهند. این عوارض عبارتند از:

• احساس خشکی گلو و سختی در بلع که می‌تواند ۷ الی ۱۰ روز ادامه یابد.

• دمای بالای بدن کودک ممکن است تا حدود ٣ یا ۴ روز پس از جراحی لوزه سوم استمرار یابد. اگر تب به بالای ۳۸.۵ درجه برسد و کودک حالت تهوع یا سردرد را نیز تجربه کند، الزامی است که به پزشک خود مراجعه کنید.

• خروپف کردن به دلیل تورم گلو پس از جراحی طبیعی است و می‌تواند ١٠ الی ١۴روز طول بکشد. اگر تنفس برای فرزندتان بسیار سخت است می‌توانید از پزشک خود کمک بخواهید.

• ممکن است کودک تا چند هفته پس از جراحی لوزه سوم، گلودرد و گوش‌درد را تجربه کند.

• اگر در استفراغ فرزندتان خون مشاهده کردید فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.

• اگر مدتی پس از عمل دانه‌های سفید‌رنگی را در محل لوزه برداشته‌شده مشاهده کردید، به کودک خود اجازه ندهید به آن‌ها دست بزند. پدید آمدن دانه‌های سفید در محل جراحی‌شده یک اتفاق طبیعی است و پس از ١٠ روز از بین خواهد رفت.

• به علت این‌که لوزه سوم کاملا در جراحی برداشته نمی‌شود، ممکن است بعد از مدتی دوباره رشد کرده و مشکلات قبلی را ایجاد کند. در این صورت کودک دوباره به جراحی لوزه سوم نیاز خواهد داشت. البته این اتفاق بسیار نادر است.

مراقبت‌های پس از جراحی لوزه سوم

بعد از جراحی لوزه، نسبت به انجام نکات مراقبتی زیر که در مطالب پزشکی معتبر درج شده است، اطمینان حاصل کنید.

• بعد از عمل تا چند ساعت به کودک خود، تنها غذاهای نرم یا آبکی بدهید، همچنین از دادن لبنیات و انواع محصولات لبنی به او تا ٢۴ ساعت پس از جراحی خودداری کنید. بعد از گذشت ٢۴ ساعت می‌توانید به کودک بستنی، پودینگ یا ماست بدهید.

• به کودک مایعات کافی بدهید تا بدن او پس از جراحی دچار کم‌آبی نشود و گلویش مرطوب بماند.

• می‌توانید برای کاهش درد کودک از ایبوپروفن استفاده کنید.

• اغلب کودکان پس از ٢ روز به فعالیت‌های روزانه خود برمی‌گردند، اما به مدت یک هفته کودک را از انجام ورزش‌های سخت و سنگین مثل دو و شنا بازدارید.

• استراحت کافی پس از جراحی لوزه سوم ضروری است. کودک را فقط زمانی به مدرسه یا مهدکودک بازگردانید که بتواند همه غذاها را مصرف کرده و درد مانع انجام کارهای روزانه‌اش نشود.

در مجموع، جراحی لوزه سوم اگر با شرایط درست انجام شود، موجب آسودگی کودک شده و احتمال عفونت گوش و حلق را بسیار کم می‌کند. در مطالب پزشکی پیشنهاد شده است، پس از گذشت ١٠ الی ١۴ روز از جراحی لوزه سوم، برای کودک خود یک نوبت معاینه از پزشک درخواست کنید.   

علائم عفونت لوزه و آدنوئید چیست؟

بارزترین علامت التهاب لوزه و عفونت آدنوئید، گلودرد (فارنژیت) است. سایر علائم و نشانه‌های التهاب لوزه و عفونت آدنوئید عبارتند از:

• تب

• بوی بد دهان

• احتقان و آبریزش بینی

• غدد لنفاوی متورم در جلوی گردن

• لوزه‌های قرمز و متورم با تکه‌های چرک (لکه‌های سفید)

• بلع دردناک (ادینوفاژی) یا مشکل در بلع (دیسفاژی)

• از دست دادن صدا یا خفه شدن صدا

• سردرد

• درد شکم

• سرفه کردن خون

با آدنوئیدهای بزرگ شده، تنفس از طریق بینی ممکن است دشوار باشد و علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تنفس از طریق دهان به خصوص در کودکان

• تنفس پر سر و صدا در روز؛ خروپف در شب اغلب مشاهده می‌شود

در صورت وجود گلودرد و علائم سرماخوردگی مانند: احتقان، آبریزش بینی، عطسه و سرفه، علت آن به احتمال زیاد یک ویروس است. عفونت ویروسی لوزه‌ها یا آدنوئیدها معمولاً بدون درمان در عرض دو هفته برطرف می‌شود.

گلودرد همراه با تب خفیف ناگهانی، بدون علائم عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، ممکن است به یک عفونت باکتریایی به نام استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه A (GABHS) اشاره کند. در صورت وجود این علائم، به دلیل خطر ابتلا به گلودرد استرپتوکوکی (Strep Throat)، برای تشخیص به پزشک مراجعه کنید. اگرچه گلودرد استرپتوکوکی معمولاً حتی بدون درمان نیز از بین می‌رود، عفونت باکتریایی استرپتوکوکی درمان نشده می‌تواند منجر به عوارضی از جمله تب روماتیسمی شود که می‌تواند به طور دائمی به قلب آسیب برساند. هنگامی که گلودردی وجود دارد که روی لوزه‌ها تأثیر نمی‌گذارد، متخصصان پزشکی به این فارنژیت می‌گویند. طبق مطالب پزشکی زمانی که هم گلو و هم لوزه‌ها تحت تاثیر قرار می‌گیرند، فارنگوتونسیلیت نامیده می‌شود.

شایع‌ترین مشکلاتی که در لوزه‌ها و آدنوئیدها ایجاد می‌شود

• حاد

• مکرر

• عفونت‌های مزمن و بزرگ شدن قابل توجه (هیپرتروفی)

لوزه حاد

طبق مطالب پزشکی تونسیلیت حاد عفونت لوزه‌ها است که توسط یکی از چندین نوع احتمالی باکتری یا ویروس ایجاد می‌شود. علائم التهاب لوزه حاد می‌تواند به طور ناگهانی ظاهر شود یا شروع تدریجی گلودرد باشد که معمولاً با تب همراه است. سایر علائم و نشانه‌های لوزه حاد عبارتند از:

• مشکل در بلع بزاق

• آب دهان

• گوش درد همراه با بلع

• بوی بد دهان

• سطح لوزه‌ها ممکن است قرمز روشن یا دارای پوشش سفید مایل به خاکستری (اگزودا) باشد

• غدد لنفاوی گردن ممکن است متورم شوند

• تب

گلودرد استرپتوکوکی نوع خاصی از عفونت است که توسط باکتری استرپتوکوک ایجاد می‌شود. لوزه‌های استرپتوکوکی می‌تواند باعث آسیب ثانویه به دریچه‌های قلب (تب روماتیسمی) و کلیه‌ها (گلومرولونفریت) شود. همچنین می‌تواند منجر به بثورات پوستی (مثلاً مخملک)، سینوزیت، ذات الریه و عفونت گوش شود. ویروس اپشتین بار باعث مونونوکلئوز (Mononucleosis) حاد می‌شود و می‌تواند منجر به عفونت بسیار شدید گلو شود که با بزرگ شدن سریع لوزه‌ها، آدنوئیدها و غدد لنفاوی گردن مشخص می‌شود. همچنین باعث ضعف و خستگی شدید می‌شود. گلودرد و تورم غدد می‌تواند یک هفته تا یک ماه طول بکشد و به آنتی بیوتیک‌های معمولاً تجویز شده پاسخ نمی‌دهد.

لوزه مزمن

لوزه مزمن عفونت مداوم لوزه‌ها است. عفونت‌های مکرر ممکن است باعث ایجاد پاکت‌های کوچک (دخمه‌ها) در لوزه‌ها شود که محل نگهداری باکتری‌ها هستند. اغلب سنگ‌های کوچک بدبو در این دخمه‌ها ایجاد می‌شود. این سنگ‌ها (تونسیلولیت‌ها) ممکن است حاوی مقادیر زیادی سولفا باشند. وقتی له می‌شوند، بوی مشخصه تخم مرغ فاسد را منتشر می‌کنند که باعث بوی بد دهان می‌شود. آنها همچنین ممکن است به بیمار این حس را بدهند که چیزی در پشت گلو گیر کرده‌است.

آبسه دور لوزه

آبسه پری لوزه‌ای مجموعه‌ای از چرک در اطراف لوزه‌ها است که یکی از لوزه‌ها را به سمت بافت نرم برجسته آویزان از پشت گلو فوقانی هل می‌دهد. به طور کلی بسیار دردناک است و با کاهش توانایی باز کردن دهان همراه است. در صورت عدم درمان، عفونت می‌تواند به عمق گردن گسترش یابد و باعث ایجاد عوارض تهدید کننده زندگی و انسداد راه هوایی شود.

بزرگ شدن لوزه‌ها (هیپرتروفیک) و آدنوئیدها

انسداد تنفس توسط لوزه‌ها و آدنوئیدهای بزرگ شده ممکن است باعث خروپف و اختلال در الگوی خواب شود که ممکن است منجر به توقف خواب یا آپنه خواب شود. سایر علائم و نشانه‌ها عبارتند از:

• بیدار شدن مکرر از خواب

• خواب بی قرار

• کابوس‌ها

• شب ادراری

• تغییرات خلق و خوی

• خواب آلودگی بیش از حد

• مشکلات قلبی

برخی از متخصصان ارتودنسی بر این باورند که تنفس مزمن دهان از لوزه‌های بزرگ و آدنوئیدها باعث تراز نامناسب دندان‌ها می‌شود. بزرگ شدن مزمن و عفونت آدنوئیدها ممکن است منجر به عفونت مجاری هوای اطراف بینی (سینوزیت) یا تخلیه/انسداد بینی شود و/یا ممکن است شیپور استاش گوش را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به عفونت مزمن گوش شود.

چه زمانی برای التهاب لوزه و/یا عفونت آدنوئید جراحی لازم است؟

برداشتن لوزه و آدنوئیدکتومی (Adenoidectomy) در افرادی که عفونت‌های مکرر یا مداوم دارند، به خصوص اگر با فعالیت‌های روزمره تداخل داشته باشند، اندیکاسیون دارد. برداشتن لوزه و آدنوئیدکتومی همچنین در شرایطی که بزرگ شدن لوزه‌ها و آدنوئیدها به حدی باشد که باعث مشکلات شدید خواب (خروپف و حبس نفس)، آپنه خواب، ناهنجاری‌های دندانی و مشکل در بلع شود، ضروری است. بزرگ شدن آدنوئید به تنهایی یا همراه با بزرگ شدن لوزه‌ها می‌تواند باعث انسداد بینی، عفونت‌های مکرر گوش یا سینوزیت شود. اگر این شرایط به درمان دارویی مقاوم باشد، جراحی برای درمان آنها نشان داده می‌شود.

در بزرگسالان، شدت، فراوانی و سختی مرتبط با عفونت‌های مکرر مهم‌تر از عدد مطلق در نظر گرفته می‌شود. عفونت‌های مزمن که با بوی بد دهان و/یا سنگ‌های لوزه مشخص می‌شوند و باعث ناتوانی قابل توجهی می‌شوند نیز شاخص‌هایی برای برداشتن لوزه هستند. برداشتن لوزه و آدنوئیدکتومی در بیمارانی که از عوارض جدی عفونت رنج می‌برند یا ممکن است دچار عوارض جدی شوند، به شدت مورد توجه قرار می‌گیرد. این‌ها شامل آبسه پری لوزه، سابقه عوارض استرپتوکوک (بیماری روماتیسمی قلب، گلومرولونفریت)، یا آبسه گردن می‌باشد. شک به سرطان (بدخیم) یا تومور دلیل قطعی برای جراحی است.

باید تاکید کرد که تمام تصمیمات موافق یا مخالف برداشتن لوزه‌ها یا آدنوئیدها به وضعیت خاص هر بیمار بستگی دارد. عوامل دیگری مانند تحمل آنتی بیوتیک‌ها، مشکلات پزشکی همزمان و ترجیحات خانواده نیز از عوامل مهم در فرآیند تصمیم گیری هستند.

سخن آخر

بیشتر موارد لوزه به دلیل عفونت با یک ویروس رایج ایجاد می‌شود، اما عفونت‌های باکتریایی نیز ممکن است باعث التهاب لوزه شوند. از آنجایی که درمان مناسب برای التهاب لوزه به علت آن بستگی دارد، تشخیص سریع و دقیق مهم است. جراحی برای برداشتن لوزه‌ها، که زمانی یک روش رایج برای درمان لوزه بود، معمولاً تنها زمانی انجام می‌شود که التهاب لوزه به طور مکرر رخ دهد، به درمان‌های دیگر پاسخ ندهد یا عوارض جدی ایجاد کند.

در صورتی‌که قصد داشته‌باشید در زمینه مطالب پزشکی تولید محتوا انجام دهید، به شما پیشنهاد می‌کنیم سایت رایا مارکتینگ را انتخاب کنید تا سفارش خود را با حفظ کیفیت و رعایت اصول سئو تحویل بگیرید.